Երաժշտական ոսկեգործություն

Վաղուց հայտնի է, որ ոսկեգործական լաբորատորիայում ուսուցումը տեղի է ունենում երկու փոխադարձ լրացնող ճյուղերով՝ էսթետիկական և տեխնոլոգիական: Դրա ակնառու օրինակը երևում է միջին դպրոցի իմ սովորող Սոնա Շահսուվարյանի նախագծում: «Կինդեռ» հավաքածու նախագծի մեջ կառաջանա որևիցէ կրկնօրինակ չունեցող մի իր: Դեպքերը զարգացան հետևյալ կերպ՝ բոլոր սովորողները գիտեն որ լաբորատորիայում ազատ, անկաշկանդ, բայց կարգապահ մթնոլորտ է: Կարելի է արտահայտվել, կարելի է ցուցադրություններ անել տարբեր այլ հմտությունների: Երգել, պարել, նվագել ու այդ բոլորը թեկուզ որպես սկսնակ անել արհեստավարժ և էսթետիկապես բարձր որակով: Դա էլ տեղի ունեցավ: Սոնան մի դասի բերեց իր ֆլեյտան և ի ուրախություն մեզ մի քանի ստեղծագործություն նվագեց:

 Չշեղվելով հիմնական նյութից ասեմ հետևյալը՝ առաջի լաբորատորիայի նախագծային հատվածում նախաձեռնել եմ առանձին ոսկեգործական դիզայնի զարգացման մի տեղամաս: Այդտեղ ընդգրկվում են բոլոր նորեկները: Մինչ առաջանա ոսկեգործական առումով «արժեքավոր» ոսկեգործական մոդել, նորեկին սպասում է մի փոքր դժվար ճանապարհ: Սովորողը պետք է սովորի ստեղծագործել: Ասեմ ավելին` դա պետք է կատարվի գործող նախագծերի սահմաններում և պատշաճ մակարդակով: Իհարկե այդ բոլոր զարգացումներին ես ուշադիր հետևում եմ, սովորեցնում, մոտիվացնում և ամենակարևորը ունենալով մեծաքանակ «հաճախորդ»՝ օգտվում եմ իմ գործընկերների կամավորական օգնությունից: Դա քանդակագործ Արմինե Ավետիսյանն է և գեղանկարիչ Մարետա Ասատրյանը: Շնորհակալ եմ իրենց:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: